«... تا دولت مردم، توسط مردم، و براى مردم، از صحنه ی روزگار محو نشود.»

پرزیدنت آبراهام لینکلن (خطابه ی گتیسبورگ، ۱۸۶۳)

پرزیدنت لینکلن، در میانه ی یکى از جنگ هاى داخلى که براى حفظ ایالات متحده جریان داشت، در خاتمه  ی سخنرانى خود در تخصیص یک گورستان ملى در گیتسبورگ، شاید معروف ترین تعریف از دموکراسى در تاریخ آمریکا را براى ملت ها روشن ساخت. منظور او از «دولت مردم، توسط مردم، و براى مردم» آن بود که عناصر اساسى یک دولت دموکرات که وی بیان کرد براى همه ملت هایی که مشتاق آن باشند، صدق مى کند؛ و این بار در میانه ی منطقه ای بحران زده، در همسایگی دولت هایی که هنوز نه به شکل دولت مدرن، و نه حتی شکل دولت-ملت های وستفالیایی آن ها، بلکه در شمایلی ماقبل آن و گاه قبیله ای همچنان نفس نفس زنان به حیات خود ادامه می دهند، در قلب جزیره ی با ثبات خاورمیانه پرآشوب، در تهران، شاهد حمله ای تروریستی بودیم نه تنها به قصد ایجاد رعب و وحشت بلکه به قصد هدف قرار دادن نمادی از مردم سالاری و دموکراسی در منطقه، آن هم پس از برگزاری انتخاباتی پرشور و اَمن در ایران.

دکتر علی لاریجانی ریاست مجلس شورای اسلامی، در نطقی کوتاه و در زمانی که هنوز تمامی مهاجمین به مجلس از پای در نیامده بودند، در میان نمایندگان مردم از این حمله تحت عنوان «حمله ای بزدلانه» یاد کرد، این بزدلی بیش از هر چیز به جایگاه مجلس و یا همان پارلمان (parliament) در میان مؤلفه های دولت هایی که روش حکومتی آن ها مردم سالاری (دمکراسی) است، بازمی گردد. به طور کل از میان مؤلفه هایی که برای قدرت تشریح می کنند می توان به مواردی چون مشروعیت، منابع انسانی، مهارت و دانش، مؤلفه های روانی و ایدئولوژیکی و نیز منابع مادی چون اقتصاد اشاره کرد. امروز در حمله ی تروریستی که داعش مسئولیت اش را برعهده گرفت، شاهد حمله به دو مؤلفه از این موارد بودیم، یکی حرم مطهر امام خمینی که در واقع نمادی از تفکر غالب و راهبر در انقلاب اسلامی به عنوان پدیدآورنده ی نهاد جمهوری اسلامی بود و دیگری هم مجلس شورای اسلامی، که درواقع میراثی است از مبارزات دموکراسی طلبانه ی مردم ایران از زمان نهضت مشروطه و ملی شدن صنعت نفت تا انقلاب 57 و حتی نقاط عطفی همچون انتخابات 92 و 96 ریاست جمهوری.

در برابر تفکری که امنیت را در خریدهای میلیاردی سلاح و رقص شمشیر با مروجان خشونت و نه صندوق های رأی می جوید، می بایست وحدت داخلی و پرهیز از بهره برداری های جناحی و سیاسی پس از چنین وقایع تلخی را مدنظر داشته باشیم.