در هیاهوی شبکه‌های گوناگون اجتماعی همچون توییتر، اینستاگرام، اسنپ چت و البته فیسبوک برای قدیمی‌ترها! چطور می‌توان وبلاگی ماند و وبلاگی نوشت. به نظرم در گام نخست باید با خودمان روراست باشیم، بدین معنا که نگاهمان ایدئال‌گرا نباشد. در نگاه ایدئال‌گرا از زمان حال و جنس تعامل مصرف‌کنندگان محتوا در فضای مجازی عقب می‌مانیم زیرا چنانچه به روند این تعامل بنگریم به‌روشنی درمی‌یابیم که چه در بُعد سخت و چه نرم دچار دگرگونی شده است. از بُعد سخت به‌جای وب گردی از طریق پی‌سی‌ها (رایانه‌های رومیزی) و یا کافی‌نت‌ها به سمت گوشی‌های همراه (موبایل) و تبلت‌ها پیش رفته‌ایم و البته در همین برهه نیز چندی است که به گوش می‌رسد میزان تقاضا برای خرید تبلت بسیار دچار افت شده و اندازه صفحه‌نمایش گوشی‌ها بزرگ‌تر. در بعد نرم هم می‌توانیم مصرف‌کنندگان را ازنظر زمانی و همچنین مطالبه‌ای که از خوراک فضای مجازی دارند بنگریم.