«... تا دولت مردم، توسط مردم، و براى مردم، از صحنه ی روزگار محو نشود.»

پرزیدنت آبراهام لینکلن (خطابه ی گتیسبورگ، ۱۸۶۳)

پرزیدنت لینکلن، در میانه ی یکى از جنگ هاى داخلى که براى حفظ ایالات متحده جریان داشت، در خاتمه  ی سخنرانى خود در تخصیص یک گورستان ملى در گیتسبورگ، شاید معروف ترین تعریف از دموکراسى در تاریخ آمریکا را براى ملت ها روشن ساخت. منظور او از «دولت مردم، توسط مردم، و براى مردم» آن بود که عناصر اساسى یک دولت دموکرات که وی بیان کرد براى همه ملت هایی که مشتاق آن باشند، صدق مى کند؛ و این بار در میانه ی منطقه ای بحران زده، در همسایگی دولت هایی که هنوز نه به شکل دولت مدرن، و نه حتی شکل دولت-ملت های وستفالیایی آن ها، بلکه در شمایلی ماقبل آن و گاه قبیله ای همچنان نفس نفس زنان به حیات خود ادامه می دهند، در قلب جزیره ی با ثبات خاورمیانه پرآشوب، در تهران، شاهد حمله ای تروریستی بودیم نه تنها به قصد ایجاد رعب و وحشت بلکه به قصد هدف قرار دادن نمادی از مردم سالاری و دموکراسی در منطقه، آن هم پس از برگزاری انتخاباتی پرشور و اَمن در ایران.